EINDELIJK!!

Eindelijk was het zover. Eindelijk ging het door na 4x verzetten. Eindelijk mochten de spelers aan de bak. Eindelijk een 11 tegen 11 wedstrijd. Eindelijk een heuse interland tegen de Fransozen. Eindelijk zou het Wilhelmus voor de spelers en speelsters van het Nederlands Transplantatie Voetbalteam gaan klinken. Eindelijk dus!!!

1e paasdag 2022, 17 april. Alles was geregeld. Volksliederen, vlaggen, publiek, pers en de zon. Wat de uitslag ook ging worden, het was nu al een overwinning, Na 3 jaar bezig te zijn geweest om deze wedstrijd te laten doorgaan was het dan zover.
De Fransen hadden een hotelletje van de bekende vogel geregeld in Tiel. Zij waren een dag eerder neergestreken in Nederland om nog wat cultuur op te snuiven. En dat had ze goed gedaan bleek wel in de wedstrijd.

Om iets voor 14.00 uur schalmden zowel de Marseillaise als het Wilhelmus door de boxen van het complex van FC Lienden. Onze thuisbasis waar we inmiddels bijna elk kunstgrassprietje van kennen. Na deze volksliederen werd er nog een minuut stilgestaan bij het overlijden van één van de Franse spelers onlangs. Er werd een mooie kring gemaakt op de middencirkel waarna het een minuut doodstil was. Een kippenvelmomentje. Iets wat je eigenlijk niet mee wil maken, maar het leven is hard en oneerlijk.

Na deze stilte werd er afgetrapt. Scheidsrechter Stefan van Krimpen, zelf ook getransplanteerd, floot de wedstrijd. En dat hij met zijn team op hoog niveau fluit kon je wel merken. Er was op de leiding niets aan te merken.
Dat de Fransen een maatje te groot waren en ook niet allemaal getransplanteerd dat mocht te pret niet drukken. Het was schitterend om te zien hoe men in het oranje alles gaf. Schitterend om te zien dat ze trots waren. Trots op zichzelf dat ze dit toch maar mooi hebben bereikt. Trots op hun donoren die dit mogelijk maken voor ze. Trots op het team dat ze dit allemaal voor elkaar hebben gekregen. En dan kan je als trainer ook alleen maar trots zijn, en dat ben ik ook. Supertrots zelfs!

Zoals gezegd waren de Fransen een maatje te groot. Maar het respect naar elkaar toe was groots. En de knuffels en omhelzingen na de wedstrijd waren prachtig, warm en gemeend. Afgesproken hebben we om volgend jaar naar Frankrijk toe te gaan. Een mooie traditie is geboren hoop ik. Een traditie waarbij stil gestaan wordt bij orgaandonatie en transplantatie. Iets wat heel hard nodig is.

Mensen van FC Lienden ontzettend bedankt voor de gastvrijheid. Het was prima geregeld allemaal.